2012 Opel Zafira VIN W0L0AHM75D2032938

Chodzi o samochód Opel Zafira, rocznik 2012. Pod maską pracuje silnik wysokoprężny. To minivan w kolorze szarym. Auto ma manualną skrzynię biegów.

Podany w ogłoszeniu przebieg to 270 500 km. Licznik da się cofnąć bez śladu na desce rozdzielczej, a prawda wychodzi na jaw dopiero po zestawieniu z odczytami z przeglądów i napraw. Dobrze jest poprosić o książkę serwisową i faktury, bo zapisane w nich kilometry łatwo porównać z tym, co dziś pokazuje licznik.

Każdy samochód ma swoją historię: datę pierwszej rejestracji, kolejnych właścicieli, wizyty na stacji kontroli pojazdów, naprawy i ewentualne szkody. Dane o przeszłości pojazdu pochodzą z różnych źródeł, od stacji kontroli pojazdów po serwisy, i rzadko są zebrane w jednym miejscu.

Sprawdzenie historii nie wymaga wiele czasu, a może oszczędzić poważnego rozczarowania. Wypadek, po którym wymieniano elementy konstrukcyjne lub poduszki powietrzne, może wpływać na bezpieczeństwo, nawet gdy auto wygląda bez zarzutu. Zastaw rejestrowy lub niespłacony leasing to kwestie, które widać dopiero w dokumentach. Samochód po flocie firmowej nie musi być gorszy, ale o takiej przeszłości dobrze wiedzieć od początku. Numer VIN pozwala sprawdzić, czy auto nie figuruje w bazach pojazdów poszukiwanych.

W silniku wysokoprężnym sprawdza się przede wszystkim wtryskiwacze, filtr cząstek stałych i turbosprężarkę, bo ich naprawa bywa kosztowna. Warto zapytać o terminy wymiany oleju i rozrządu oraz poprosić o faktury za te prace. W manualnej skrzyni zgrzyt przy zmianie biegu bywa oznaką zużytych synchronizatorów.

Sprzedający zaznaczył, że auto nie jest uszkodzone, ale nie wyklucza to wcześniejszych, już naprawionych szkód. Fachowo wykonana naprawa nie musi być powodem do rezygnacji, ale dobrze jest wiedzieć, czego dotyczyła i jak ją wykonano.

VIN, czyli numer identyfikacyjny pojazdu, ma 17 znaków i jest nadawany jeszcze w fabryce. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Za przednią szybą, pod maską lub w podłodze znajduje się numer, który musi się zgadzać z dokumentami.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Tego, w jakim stanie są dziś hamulce, zawieszenie czy podwozie, z żadnych dokumentów się nie wyczyta. Komputer diagnostyczny odczyta zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Sprawdzenie numeru VIN to pierwszy krok, a oględziny u mechanika pokażą resztę. Rzetelne informacje o przeszłości auta to solidna podstawa do rozmowy o konkretach.