2009 Opel Meriva VIN W0L0XCE7594163705

Według sprzedającego to Opel Meriva z 2009 roku. Skrzynia biegów: manualna, napęd na przednie koła. Moc podana w ogłoszeniu to 105 KM. Nadwozie jest żółte.

Według ogłoszenia auto przejechało 127 699 km. Średnio wychodzi mniej niż 8 tysięcy kilometrów rocznie, więc o stanie auta więcej powie to, jak i gdzie stało. Licznik da się cofnąć bez śladu na desce rozdzielczej, a prawda wychodzi na jaw dopiero przy porównaniu z odczytami z przeglądów i napraw. Zużycie kierownicy, pedałów i fotela kierowcy pośrednio mówi, ile auto naprawdę przejechało.

Historia auta to nie tylko wypadki, ale też przeglądy, odczyty licznika, zmiany właścicieli i sposób użytkowania. Ślady przeszłości samochodu są rozproszone: część trafia do rejestrów, część do dokumentacji serwisowej, a część nie zostaje nigdzie zapisana.

Sprawdzenie historii daje odpowiedzi na pytania, których nie rozstrzygną ani zdjęcia, ani rozmowa ze sprzedającym. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej często ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny. Po starannej naprawie blacharskiej auto może wyglądać, jakby nic mu się nie stało, nawet jeśli wymieniano w nim elementy konstrukcji nadwozia. Informacja o kradzieży zapisana w historii pojazdu oznacza, że z zakupem trzeba poczekać, dopóki sprawa nie zostanie wyjaśniona. Zastaw rejestrowy lub niespłacony leasing to sprawy, które widać dopiero w dokumentach.

Metaliczne stuki tuż po uruchomieniu to sygnał, którego nie należy bagatelizować. Faktury za obsługę silnika, od filtrów po rozrząd, mówią o dbałości poprzednich właścicieli lepiej niż ustne zapewnienia. Stan sprzęgła i koła dwumasowego ocenia się podczas jazdy próbnej, a ich wymiana to spory wydatek.

Samochód jest wystawiony jako nieuszkodzony, a historia pojazdu pozwala sprawdzić, czy wcześniej nie zgłaszano szkód. Ruszane śruby błotników, ślady spawania czy resztki lakieru na uszczelkach wskazują na wcześniejszą naprawę.

Początkowe znaki numeru VIN wskazują producenta, środkowe opisują model i wersję, a ostatnie to numer seryjny egzemplarza. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Z dowodem rejestracyjnym trzeba porównać numer wybity na nadwoziu i ten z tabliczki znamionowej.

Jeśli dla danego numeru VIN istnieją wpisy, raport może pokazać historię przebiegu, zgłoszone szkody i zmiany właścicieli. Z wpisów nie wynika, czy naprawy wykonano fachowo, ani jak zużyte są opony, hamulce i zawieszenie. Przejażdżka po różnych nawierzchniach pozwoli ocenić, jak auto się prowadzi i hamuje, czego żaden dokument nie odda.

Sprawdzenie historii zapisanej pod numerem W0L0XCE7594163705 to dobry punkt wyjścia, zanim dojdzie do oględzin. Znajomość historii auta ułatwia rozmowę ze sprzedającym i pozwala zadać konkretne pytania.