2009 Opel Insignia VIN W0LGM8EE9A1040352

Chodzi o samochód Opel Insignia, rocznik 2009. Za zmianę przełożeń odpowiada automatyczna skrzynia biegów. Pojemność skokowa wynosi 2,0 l, a moc – 220 KM.

Według ogłoszenia auto przejechało 250 000 km. Każdą liczbę podaną w ogłoszeniu lepiej traktować jako informację do sprawdzenia, a nie jako przesądzony fakt. Faktury z serwisu i wpisy w książce serwisowej pozwalają sprawdzić, czy stan licznika jest wiarygodny.

Historia pojazdu zaczyna się w fabryce i obejmuje każde zdarzenie, które gdzieś zapisano: rejestrację, badanie techniczne, naprawę czy szkodę. Dane o przeszłości pojazdu pochodzą z różnych źródeł, od stacji kontroli pojazdów po serwisy, i rzadko są zebrane w jednym miejscu. Im pełniejsza dokumentacja, tym łatwiej ocenić, czy samochód był regularnie serwisowany i czy nie ma za sobą poważnych napraw.

Wiele problemów z używanym samochodem można wykryć jeszcze przed podpisaniem umowy. Zastawu ani leasingu nie widać gołym okiem, a mogą one utrudnić przerejestrowanie auta. Informacja o kradzieży zapisana w historii pojazdu wstrzymuje zakup, dopóki sprawa nie zostanie wyjaśniona. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej zwykle ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny. Po starannej naprawie blacharskiej auto może wyglądać, jakby nic mu się nie stało, nawet jeśli wymieniano w nim elementy konstrukcji nadwozia.

Termin ostatniej wymiany świec zapłonowych dobrze jest znać jeszcze przed jazdą próbną. Faktury za obsługę silnika, od filtrów po rozrząd, mówią o dbałości poprzednich właścicieli lepiej niż ustne zapewnienia. Szarpnięcia przy ruszaniu albo spóźniona reakcja na gaz to objawy, przy których skrzynia wymaga diagnostyki.

Samochód jest wystawiony jako nieuszkodzony, a historia pojazdu pozwala sprawdzić, czy w przeszłości nie zgłaszano szkód.

Początkowe znaki numeru VIN wskazują producenta, środkowe opisują cechy modelu, a ostatnie to numer seryjny egzemplarza. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Na nadwoziu, na tabliczce znamionowej i w dowodzie rejestracyjnym musi widnieć ten sam numer, a każda różnica wymaga wyjaśnienia.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Stanu hamulców, zawieszenia ani korozji nie da się ocenić na podstawie wpisów, a naprawy rozliczone prywatnie mogą w nich w ogóle nie figurować. Komputer diagnostyczny pokaże zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Sprawdzenie historii zapisanej pod numerem W0LGM8EE9A1040352 to dobry punkt wyjścia, zanim dojdzie do oględzin. Znajomość historii auta ułatwia rozmowę ze sprzedającym i pozwala zadawać konkretne pytania.